สัพเพเหระ

posted on 06 Nov 2010 19:48 by kulkanlaya in DIARY
หลังจากทำงานออฟฟิศเป็นสาวเมืองกรุงได้อาทิตย์นึง ก็เริ่มคุ้นชินบ้างแล้วค่ะ
 
แล้วที่เขาว่ากันว่ามนุษย์เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ปรับตัวได้ตามสภาพแวดล้อม ก็น่าจะจริงค่ะ เอาตัวเองเป็นพยาน ฮา
 
 
สิ่งที่เรียนรู้และปรับตัวได้ในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา คือ
 
1. การตื่นนอนไม่เกินตีห้าครึ่ง และออกจากบ้านขึ้นรถเมล์ภายในหกโมงครึ่ง (โดยที่แต่งหน้าอะไร ๆ เรียบร้อยแล้ว โบ๊ะเข้าไป โดยเฉพาะใต้ตา ><)
 
2. จากที่เบลอกับการตื่นตีห้าในวันแรกสุด... ก็เริ่มเบลอน้อยลง แต่มึน ๆ + ก๊งเล็กน้อยเวลาทำงานแทน ฮะ ๆ ๆ
 
3. สามารถอดทนกับการยืนบนรถเมล์ตลอดทางได้ (บางคนคงงงกับพลอยสินะคะ แหะ ๆ แต่ปกติพลอยไม่เคยทำงานแบบโหนรถเมล์เบียด ๆ เวลาเร่งด่วนมาก่อนค่ะ เดิมที่เป็นสาวโรงงาน เขาก็มีสวัสดิการรถตู้ให้ ^^)
 
4. ถัดจากข้อ 3 เราอัพเกรดตัวเองเป็นยืนอ่านหนังสือฆ่าเวลาได้แล้วด้วย ^^;;
 
5. ขอบคุณเส้นทางด่วนยามเช้าจริง ๆ ที่ทำให้พลอยไปทำงานทันเวลาทุกวัน (เส้นลาดพร้าวในตอนเช้าช่วง 6.00 - 7.00 น. จะกันเส้นขาเข้าลาดพร้าวไปบางกะปิเลนนึงสำหรับเป็นเส้นทางขาออกสายด่วนของรถเมล์ หรือรถยนต์ที่ต้องไปถึงแยกรัชดาภิเศกค่ะ)
 
6. ขอบคุณที่ทำงานที่อยู่ใกล้สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินมากกกกก ^___^
 
7. ขอบคุณ MRT ที่มีบัตรรถแบบที่ใช้ได้ 30 วัน ทำให้เราประหยัดเงินไปได้ส่วนหนึ่ง ^___^
 
8. ยังไม่ชินกับลิฟต์เวลาลงหรือขึ้นชั้นเยอะ ๆ เลย เหมือนหูข้างซ้ายมีปัญหากับความดัน เวลาออกจากลิฟต์ทีไรหูข้างซ้ายอื้อมากกว่าหูข้างขวาทุกที T^T (มีเรื่องนี้แหละที่เศร้า... นอกนั้นมีแต่เรื่องลัลล้า)
 
9. เริ่มชินกับการทำงานในบรรยากาศสไตล์อเมริกัน ที่จะดูชิวล์ ๆ กว่าบริษัทญี่ปุ่น คุยไปทำงานไปได้....
 
10. กินขนมที่โต๊ะได้ด้วย อาหารการกินค่อนข้างสมบูรณ์ เลยกลุ้มอยู่ว่า... น้ำหนักต้องขึ้นอีกแน่ ๆ ฮือ T^T
 
11. ถึงบรรยากาศการทำงานจะชิวล์ แต่ระบบรักษาความปลอดภัยเป็นเลิศมาก....
 
12. รู้สึกดีกับการทำงาน แม้จะต้องเจอกับเอกสารยาก ๆ ทุกวัน
 
13. ทำให้รู้ซึ้งแก่ใจเลยว่า... การทำงานในสภาพแวดล้อมที่เจอแต่คนดี ๆ ทำให้มีกำลังใจทำงานแค่ไหน....
 
14. เสียอย่างเดียว ทำงานประจำแล้วกลับมาถึงบ้านทีก็แทบสลบไสล แปลการ์ตูนไม่ไหวทุกที .... ><;;;
 
15. อยากแปลอะ.... แต่สังขารไม่เอื้ออำนวย คงต้องให้ร่างกายเข้าที่เข้าทางกว่านี้ก่อนล่ะนะ ><
 
16. คนอ่าน... (ที่ไม่รู้แวะมาบล็อกหรือเปล่า = =;;;)  รอหน่อยนะคะ คนแปลจะพยายามค่ะ
 
17. มีอะไรก็คิดบวกเข้าไว้ สู้เว้ย!!! ><

 
ไว้นึกอะไรออกจะมาเขียนเล่าเพิ่มนะคะ ^^
เจอกันเอนทรี่หน้าค่ะ
 
ป.ล. ใกล้ถึงวันเกิดละ อีก 13 วัน.... ^^

Comment

Comment:

Tweet

ตื่นเช้ามากๆ ลุงไม่ 8 โมง นอนต่อ

#2 By salemanbps on 2010-11-14 02:04

อ่านแล้วรู้สึกว่าท่าทางลำบากนะครับ
ที่จริงตอนนี้ตัวเองก็อยู่ในวัยที่น่าจะต้องทำงานแล้วเหมือนกัน แต่กลับเรียนต่อก็เลยเหมือนจะสบายกว่าคนอื่น

เรื่องพูดถึงปัญหาเรื่องเดินทางไกลเยอะกว่าเรื่องอื่นเลยนะครับ ผมเองก็ไม่เคยประสบปัญหาด้านนี้ด้วยสิ เนื่องจากโรงเรียนหรือมหาลัยก็อยู่ในระยะที่นั่งรถต่อเดียวถึงสบายตลอด แต่เห็นใจคนที่ต้องลำบากเรื่องเดินทางจริงๆ

#1 By φυβλας on 2010-11-06 20:31